1987 | de drie gekke bompa's

  • Yvan Vanveerdeghem - Zenobic Vandecasteele, gepensioneerde marktkramer
  • Antoon Minjauw - Prudent Lambrechts, gepensioneerde wever
  • Dirk Haerynck - Emiel Van Wonterghem, gepensioneerde schipper
  • Marleen Nachtergaele - Annie, dochter van Zenobic
  • En ook Marleen Nachtergael - Zuster Hélène
  • Bernard Derycke - Willy, echtgenoot van Annie
  • Jos Cluyse - Marcel, zoon van Zenobic
  • En ook Jos Cluyse - Jules
  • Carine Van Ooteghem - Nicole, vrouw van Marcel
  • Inge Claus - Bieke, dochter van Marcel en kleindochter van Zenobic
  • Annie Vanveerdeghem - Alice, vrouw van Jules
  • Eric D'hulst - Valère, directeur van het bejaardentehuis Sint-Gerolf
  • Ria Demeulemeester - Zuster Marie, overste van het home
  • Linda Lassuyt - Els, dokteres in het home
  • Joan Vercaemer - Frank, verloofde van Els
  • Noël De Neve - Dokter Pattijn
  • En ook Noël De Neve - Maurice
  • Els Van Betsbrugge - Jeanne, poetsvrouw in het home
  • En ook Els Van Betsbrugge - Dame van de lotto
  • Christine Van de Voorde - Helena
  • Johan Verbeure - Georges
  • Rita Haerynck - Henriette
  • Charles Derycke - Tjoos
  • Marcella Delagrange - Martha

Scan10051.JPGScan10052.JPGScan10053.JPGScan10054.JPG
Scan10055.JPGScan10057.JPGScan10058.JPG

Het elfde toneelseizoen was om tal van redenen uitzonderlijk. In tegenstelling tot het vorige jaar werd gekozen voor een vrij recent werk van de Deinzenaar Peter De Kemel. Het was in oktober 1986, met daverend succes, voor het eerst voor het voetlicht gebracht in de zaal "Casino" te Deinze. Het stuk heette "Gekke bompa's", op voorstel van Yvan Vanveerdeghem getransformeerd tot De drie gekke bompa's.

Volgens het script waren er maar liefst... 26 spelers nodig! In Deinze had men dit gereduceerd tot 24, naar Markegemse normen echter nog steeds een immens aantal. De 10 gegadigden van "Tante Jutta" waren opnieuw van de partij en met hand- en spandiensten slaagde men erin 10 bereidwilligen te vinden. Onder hen... Joan Vercaemer, die kortstondig zijn souffleurbak zou moeten verlaten om een letterlijk weinigzeggend acteerdebuut te maken. Terug van weggeweest onder andere ook Noël De Neve, Christine Van de Voorde en Johan Verbeure, zij het nu als figuranten.

Vier spelers kregen een dubbelrol toebedeeld: Noël De Neve, Jos Cluyse, Marleen Nachtergaele en Els Van Betsbrugge. De zes nieuwelingen, die net als Joan Vercaemer veeleer een acte de présence moesten leveren en zo te zien uit de lokale toneelfamilies werden gerecruteerd, waren: Charles Derycke (vader van Bernard), Marcella Delagrange (moeder van Els Van Betsbrugge), Annie Vanveerdeghem (echtgenote van Jos Cluyse), Inge Claus (dochter van regisseur Jean-Pierre), Rita Haerynck (zus van Dirk en schoonzus van Antoon Minjauw en Carine Van Ooteghem.

Er werd niets onverlet gelaten om deze megaproductie tot een goed einde te brengen, decor werd met de nodige zorg opgetrokken door Antoon Minjauw en Yvan Vanveerdeghem voor deze speciale gelegenheid bijgestaan door Jos Cluyse. Bart Vanveerdeghem kreeg het bedienen van de licht- en geluidsinstallatie assistentie van Patrick Beel, een expert in licht- en mengpanelen. Om de uitgebreide spelersequipe tijdig en afdoende presentabel te maken stond Monique Coussens, vrouw van Patrick Beel, Els Allegaert bij aan de schminktafel catacomben van zaal “Pax”.

Deze uitgebreide cast had alles te maken met het feit dat auteur Peter De Kemel zijn komedie - en dat had u allicht al geraden - situeerde in het druk­bezette bejaarden­tehuis Sint-Gerolf, waar Zenobic Vande­casteele, een gepensio­neerde marktkramer, het verlies van zijn vrouw en de liefdeloze houding van zijn kinderen moeilijk kan verwerken. Gelukkig wordt hij opgevangen door zijn eveneens bejaarde metgezellen Prudent Lambrechts en Emiel Van Won­terghem. De overste van het home, zuster Marie, heerst met strenge hand en het wordt er niet beter op wanneer de drie oudjes verliefd worden op de jonge dokteres Els en daarenboven 48 miljoen winnen met de lotto...

Het succes van "Tante Jutta" indachtig, met zes uitverkochte zalen, werd de lat nu nog een stukje hoger gelegd. Er werden zeven speeldata vastgelegd (23, 24, 25 en 31 oktober en 1, 6 en 7 november) en de kaartenverkoop overtrof weerom alle verwachtingen. Blijkbaar hadden de nieuwe spelers al hun vrienden, kennissen en verre verwanten opgetrommeld, want de massale toeloop noopte het bestuur tot het in allerijl invoegen van een achtste voorstelling op 10 november. Zelfs tijdens deze extra opvoering puilde de zaal uit haar voegen

"De drie gekke bompa’s” wordt tot op heden - los van het recordaantal aanwezigen - door spelers als het beste stuk beschouwd dat ze ooit mochten spelen. De drie hoofdrolspelers Yvan, Antoon en Dirk stegen als het ware boven zichzelf uit. Yvan Vanveerdeghem, door iedereen reeds lang geprezen als een schitterend acteur, wist in een emotionele monoloog, in volle mijmering over zijn vervlogen huwelijksleven, menig traan te laten vloeien. Zelfs Noël De Neve - die o.a. de rol van de gepensioneerde rolstoelgebruiker Maurice gestalte gaf – zat in de kelder van de "Pax'' via het interne tv-circuit zo gepassioneerd te kijken, dat hij plots, tot zijn immense verbazing, constateerde dat zijn plaats op de scène was...